آشنایی با تجهیزات 

مسیریابی با پروتکل RIP(قسمت دوم)

 

امروز  با ادامه آموزش پروتکل RIP در خدمت شما عزیزان هستیم .

پروتکل مسیریابی Rip

RIP یکی از پروتکل های قدیمی Distance Vector، برای مسیریابی در شبکه هااستفاده می شود. این پروتکل بر اساس جهت ( Vector) و فاصله (Distance ) کار می کند.

در پروتکل RIP روتر ها جهت محاسبه بهترین مسیر از الگوریتم Hop Counting استفاده می‌کنند. بدین معنی که مسیری بهترین مسیر است که تعداد Hop Count‌های (تعداد روتر) کمتری داشته باشد.

این پروتکل در تعداد تجهیزات مورد استفاده در شبکه محدودیت دارد و حداکثر ۱۵ روتر را ساپورت می‌کند.

در پروتکلRIP هر ۳۰ ثانیه، روترها اطلاعات Routing tableشان را به روتر‌های همسایه Advertise می‌کنند. بنابراین روتر‌ها Network‌های موجود در شبکه را از هم یاد می‌گیرند. ارسال Full Update، باعث بالا رفتن ترافیک در شبکه می‌شود، همچنین با توجه به عدم وجود نقشه راه، احتمال افتادن در Loop زیاد است.

در واقع پروتکل‌های Distance Vector کار را برای روتر ساده می‌کند اما ترافیک زیادی به شبکه تحمیل می‌شود.

این پروتکل از UDP پورت ۵۲۰ استفاده می‌کند.

پروتکل RIP دو ورژن ۱ و ۲ دارد که می‌توانید تفاوت این دو را در جدول زیر مشاهده کنید.

تفاوت پروتکل های Classless و Classful

Classful

در این پروتکل ها تنها Net ID برای روتر مجاور ارسال می کند و روتر مجاور باید بر اساس کلاس استاندارد IP ،subnet mask را حدس بزند.این پروتکل ها VLSM را ساپورت نمی کنند. چون طبق استاندارد کلاس ها ، روتر به Octet اول نگاه می کند و بر اساس آن subnet mask را حدس می زند.

Classless

در این پروتکل subnet mask همراه با Net ID ارسال می شود.

دستورالعمل زیر پیکربندی RIP در روتر سیسکو را نشان می‌دهد:

با این دستور وارد پروسه RIP می‌شویم.

Router(config)# router rip

اگر این دستور را وارد نکنیم ، بصورت پیش فرض روی روتر RIPv1 فعال خواهد بود.

Router(config-router)#version 2

با دستور زیر مشخص می‌کنیم که Routing روی چه Interface‌هایی فعال شود.

Router(config)#network network-number

Network Number باید بصورت Classful داده شود.

مثال:

 

پست های مرتبط

دیدگاه خود را بنویسید

X