سویچینگ و مسیریابی 

مسیریابی با پروتکل RIP

Routing information protocol یا RIP یکی ازپروتکل های مسیریابی پویا در روترها است .

یکی از مباحث مهم در شبکه و زیرساخت نحوی ارتباط بین شبکه ها و هدایت بسته ها از یک شبکه به شیکه دیگر است که این عمل را مسیربابی می نامند .

مسیر یابی به 2 دسته ی کلی، مسیریابی پویا و استاتیک تقسیم می شود .

پروتکل Routing Information Protocol یا به اختصار RIP یکی از قدیمی ترین پروتکل های مسیریابی سیسکو است که در سال 1988 ارائه شد و به عنوان یک پروتکل IGP ، هنوز برای شبکه های کوچک مورد استفاده قرار می گیرد. پروتکل RIP جزء دسته Distance-Vector است.

 

جداول مختلف در پروتکل RIP 

 

  • همسایگی : روترها برای اینکه بتواند اطلاعات جدول مسیریابی خود را بین هم رد و بدل کنند باید یکسری شرایط را داشته باشند در صورت داشتن این شرایط به اصلاح گفته می شود که دو روتر با یکدیگر همسایه اند.
  • Update : بسته حاوی اطلاعات مرتبط با جدول مسیریابی
  • Advertisement : عمل ارسال بسته update توسط روتر روی اینترفیس های خود
  • Metric : عددی که براساس فرمول مخصوص پروتکل مسیریابی بدست می آید و جهت انتخاب بهترین مسیر کاربرد دارد.

 

روش کار در پروتکل RIP

 

روش کار در پروتکل RIP به این صورت است که روترهایی که از این پروتکل استفاده می کنند کل جدول مسیریابی خود را روی اینترفیس هایشان ارسال میکنند.  تا به مابقی روترها اعلام کند که چه شبکه هایی را دارند. این ارسال پیام هر 30 ثانیه یکبار انجام می شود. روتر با دریافت بسته update جدول مسیریابی خود را با آن بروز می کند اما در صورتی که از همسایه خود طی 180 ثانیه update دریافت نکند تمام روت های دریافتی را غیرقابل استفاده در نظر می گیرد و و بعد از 240 ثانیه این روت ها را از جدول مسیر یابی خود پاک می کند.

RIP برای انتخاب بهترین مسیر از مفهومی به نام hop count استفاده می کند. Hop count براساس تعداد روتر ها موجود در مسیر محاسبه می شود و حداکثر مقدار 15 می تواند باشد در صورتی که تعداد از 15 بیشتر باشد RIP آن شبکه را غیر قابل دسترسی در نظر می گیرد. RIP به وسیله این روش از ایجاد Loop در شبکه جلوگیری می کند اما این محدودیت باعث می شود که این پروتکل برای شبکه بزرگ مناسب نباشد. این پروتکل برای ارسال بسته های خود از پروتکل UDP با شماره پورت 520 استفاده می کند.

 

انواع نسخه های RIP

  • Version 1
  • Version 2
  • RIPng)RIP next generation)

 

ویژگی های RIP version 1 

  • یک پروتکل Classful است و از VLSM پشتیبانی نمی کند
  • دارای امکان Authentication ( احراز هویت) نیست
  • Advertisement ها را به صورت Broadcast ارسال می کند

 

ویژگی های RIP version 2 

  • در سال 1993 ارائه شد.
  • یک پروتکل Classless است و از VLSM پشتیبانی می کند
  • امکان Authentication ( احراز هویت) را دارد
  • Advertisement ها را به جای Broadcast به صورت multicast به آدرس 224.0.0.9 ارسال می کند

 

ویژگی های RIPng 

  • پشتیبانی از IPv6
  • از پروتکل UDP با شماره پورت 521 استفاده می کند.

 

زمان های مورد استفاده RIP :

  • Route update timer : زمان ارسال اطلاعات جدول مسیریابی که پیش فرض هر 30 ثانیه یکبار انجام می شود.
  • Route invalid timer : حداکثر مدت زمانی که روتر منتظر دریافت advertisement از طرف مقابل می شود و در صورت عدم دریافت route های دریافتی را غیرقابل استفاده در نظر می گیرد که پیش فرض مقدار ان 180 ثانیه است.
  • Route hold-down timer : در صورت دریافت یک update با متریک بالاتر آن را به مدت 180 ثانیه در حالت hold-down قرار می دهد. برای جلوگیری از بروز loop اینکار انجام می شود.
  • Route flush timer : اگر 180 ثانیه از دریافت advertisement گذشت 60 ثانیه دیگر منتظر می ماند در غیر اینصورت route ها را از جدول مسیریابی خود پاک می کند.

 

نکته : Administrative Distance پروتکل RIP برابر با 120 می باشد.

نکته : امکان Load Balance را روی 16 خط دارد که مقدار 4 پیش فرض آن می باشد.

نکته : routeهای پروتکل RIP با حرف اختصار R در جدول مسیریابی نمایش داده می شود.

پست های مرتبط

دیدگاه خود را بنویسید

X